Kejdi Lame

Kejdi Lame (M2017)

Universiteti Ekonomik, Vienë / Austri
Ligjet e Biznesit

Në Koliq kalita vullnetin, pata mundësinë të kem stafin pedagogjik më profesionist dhe drejtuesit e shkollës më të arrirë. Mësova se Koliqi ishte çelësi drejt një të ardhmeje të sigurtë dhe të suksesshme. Jam e bindur që shkolla Ernest Koliqi ka patur një ndikim shumë të madh në personin që unë jam sot dhe në rezultatet shumë te mira që unë kam arritur ne Vienë.

Enxhi Vocaj

Enxhi Vocaj (M2021)

Eksperienca të tilla që vetëm Shkolla “Ernest Koliqi” mundëson janë jo vetëm të rralla por dhe të paharrueshme. Me përfundimin e këtij labirinti 3 vjeçar, jemi rritur dhe formësuar jo vetëm si ndër maturantët më të mirë, por si kalimtarë të urës delikate të jetës, të përgatitur për gjithçka.

Keti Nushi

Keti Nushi (M2021)

Univetsiteti Bocconi,  Milano / Itali
Ekonomi, Menaxhim dhe Shkenca kompjuterike

Që prej javëve të para të gjimnazit pyetja vendimtare, se çfarë do të bëj në shkollë të lartë , rëndonte mbi shpatullat e secilit prej nesh. Asnjëherë nuk është e lehtë t’i jepet përgjigje, pasi një mijë “pse” gjejnë gjithmonë një mënyrë për të nxitur dyshime e pasiguri të pafundme. Sidoqoftë, unë pata mundësinë që të marr një vendim që në klasë të dhjetë. Që prej muajve të parë, iu vendosa qëllimit tim, që pas gjimnazit të vazhdoja studimet tek Univetsiteti Bocconi, në Milano te Italisë. Pas dy viteve të mbushura me sprova të ndryshme, si: provime jashtëshkollore, letra motivimi e hartime të shumta; në mars 2021 mësova se isha pranuar në degën që dëshiroja: Economics, Management and Computer Science. Kalimi nga një etapë arsimore në një tjetër (veçanërisht jashtë vendit) nuk është asnjëherë diçka e lehtë. Megjithatë, e konsideroj veten mjaft me fat që pranë vetes do të kem gjithnjë etikën e punës dhe zellin me të cilin jam edukuar gjatë këtyre shtatë viteve të fundit në shkollën “Ernest Koliqi”, të cilat do të më shërbejnë në vazhdimësi për të përfaqësuar vetveten dhe shkollën në mënyrën e duhur.

Emida Qafa

Emida Qafa (M2021)

Rrugëtimi te Ernest Koliqi ravijëzohet në trajtën e një sfide, çelësi i zgjidhjes, së të cilës strehohet te puna dhe këmbëngulja për të kapërcyer lodhjen, me vetëdijen e kënaqshme se frytet e saj janë tejet të ëmbla. Në themel të bindjes së këtij institucioni arsimor qëndron lufta me vetveten për të përmbushur potencialin maksimal. Përkushtimi i stafit të kualifikuar për të kultivuar te nxënësi ndërgjegjësimin mbi rëndësinë e mendimit kritik dhe humultimit me qëllim formësimin e bindjeve personale e zgjerimit të horizonteve ideore, ka ushqyer te unë dashuri për dijen e prirjen për të besuar te njohjet dhe aftësitë e mia si armë ndaj bjerrjes intelektuale dhe vlerore. Mjedisi i ngrohtë shoqëror më ndihmoi të zhvilloj empatinë ndaj emocioneve të atyre që më rrethojnë, ndjenjën e identitetit e përkatësisë dhe etikën e punës në grup. Kam njohur miq, të cilët u rritën bashkë me mua dhe kanë qenë mbështetje e forcë kur dukej se fitorja dhe finalizimi i ambicies qe tepër larg. Përvoja tek “Ernest Koliqi” është dëshmi e fuqisë së vullnetit të kalitur nën peshën e disiplinës së punës dhe edukimit të ndjenjës së përgjegjësisë. Mësova se misioni i njeriut në Tokë është të rendë pas asaj që e frymëzon, duke u ushqyer me dije dhe dashuri të pastër për zhvillimin e shndërrimin e vetvetes në një version të realizuar, një qytetar me sfond të pasur kulturor dhe udhëheqës të prirur drejt frymës së ndryshimit.

Anisa Muça

Anisa Muça

Universiteti i Maastricht
Fakulteti i Psikologjisë dhe i Neuroshkencës, Hollandë

Universiteti i New York-ut, Sh.B.A
Universiteti i New York-ut, Shangai

Jam shumë mirënjohëse për edukimit tim te shkolla “Ernest Koliqi”. Formimi dhe baza e fortë që mora gjatë kohës së arsimimit në këtë  shkollë më kanë ndihmuar jashtëmase në rrugtimin tim drejt universitetit dhe masterit jashtë shtetit. Gjërat që vlerësoj më shumë nga ky gjimnaz janë përkushtimi i fortë dhe suporti i mësuesëve në çdo hap. Nëse do i jepja një keshillë të gjithë nxënësve të Ernest Koliqit do të ishte: kërkoni ndihmë pa frikë nga mesuesit, sepse janë gjithnjë të gatshëm për të ndihmuar. Shkollimi tek gjimnazi “ Ernest Koliqit” më dha disiplinën dhe aftësinë për të menduar në mënyrë kritike dhe gjatë viteve të mëtejshme të edukimit tim.

Ester Merepeza

Ester Merepeza (M2018)

Universiteti i Mjekësisë / Tiranë

Për gjimnazin “ Ernest Koliqi” kisha dëgjuar vlerësime pozitive që në klasën e 9-të, kështu me kalimin e kohës m’u krijua bindja dhe dëshira për të ndjekur studimet pranë kësaj shkolle. Pasi u shpalla fituese e konkursit të organizuar nga shkolla, nisi për mua një eksperiencë e re si gjimnaziste koliqse. Tre vitet e gjimnazit kaluan shumë shpejt dhe tani që vazhdoj shkollën e lartë, mendoj që kam bërë zgjedhjen e duhur me këtë gjimnaz, sepse stafi pedagogjik, cilësia e mësimdhënies dhe infrastruktura e zhvillimit të mësimit kanë qenë në nivelet më të larta. Falë përgatitjes së shkëlqyer mësimore arrita të bëhem pjesë e të shpallem fituese e disa konkurseve kombëtare si Olimpiada e Kimisë dhe Biologjisë, por edhe të realizoj ëndrrën time duke vazhduar studimet e larta ne degën e mjekësisë.  Gjimnazi “Ernest Koliqi” ka meritën e madhe që na bëri të zotë në përballimin e sfidave të shkollës së lartë dhe më tej, për të cilën do i jem gjithmonë mirënjohëse.

Ralf Salihi

Ralf Salihi (M2018)

Universiteti i Mjekësisë / Tiranë

 

Nëse Koliqi më ka mësuar diçka, është fakti se jeta është  një fushë-betejë e përditshme, diçka që e shoh shpesh në leksionet e Urgjencës Mjekësore, ku kuptoj vërtetë se në çfarë realiteti jetojmë. Tre vitet që kalova tek “Ernest Koliqi” ndikuan shumë tek unë.  Mësova të mos dorëzohem, zbulova pasionet e mia dhe mbi të gjitha më bëri më të fortë se kurrë. Lodhja e pafund deri në orët më të  vona të natës më bëri të kuptoj që për të qënë dikushi në jetë duhet djersë dhe mund. Qëllimi im është të bëhem një mjek i denjë dhe të jap kontributin tim sado të vogël për të ndryshuar sadopak nje realitet mediokër. Falenderoj shumë mësuesit e mi që më dhanë dituri  të pafundme, dashuri  dhe kritika që po më ndihmojnë në rrugën time të vështirë që kam zgjedhur.

Irvi Çela

Irvi Çela (M2018)

Technical University of Eindhoven / Netherland

Shkolla, si institucion, mendohet se është relativisht e lehtë të përkufizohet. Shkolla, si koncept, e bën këtë mision disi sfidues. Nga fjala shkollë vijnë fjalët shkollar, i shkolluar, e të tjera, të cilat jemi mësuar ti lidhim logjikisht me botën e arritjet akademike. Kjo, mendoj unë, nuk është racionalisht e saktë. Shkolla, në mënyrë indirekte, realizon një funksion tjetër thelbësor, i cili e bën njeriun shkollar e të shkolluar, të zotin akademikisht. Shkolla të mëson si të mësosh kush je ti e ç’të pëlqen të bësh me jetën tënde. Kur kjo e fundit fillon e gdhendet në tru, e shkolla tashmë konsiderohet si një instrument me të cilin mund të marrësh vendime, gjërat bëhen më të lehta. Po e ilustroj idenë time me një shembull tepër të thjeshtë: Shkolla është mami, lëndët janë pjatat me gjellë. Mami kujdeset që ti ta mbarosh pjatën deri në fund. Po të pëlqeu gjella, mirë, po s’të pëlqeu, prapë mirë; s’do e konsumosh herën tjetër.

Unë sot studioj Arkitekturë, Urbanistikë dhe Fizikë Ndërtesash. Pasi e mora vendimin, e çdo gjë kishte mbaruar, kuptova që isha grindur kot së koti për vështirësitë a konfuzionet a ngarkesën. Kuptova që, s’kisha bërë gjë tjetër veçse kisha provuar pak nga të gjitha gjellërat, e të gjitha më kishin pëlqyer. Zgjedhja që bëra për të ardhmen time, bën sens. Arkitekti është pak inxhinier, pak poet, pak matematicien, pak filozof, pak kimist, pak psikolog, pak zdrukthtar, pak financier, e pak piktor.

Kjo zgjedhje, qe e thjeshtë për tu bërë, sepse gjimnazin e kreva te Ernest Koliqi. Gjimnazi Ernest Koliqi gatuan “gjellëra” shumë të shijshme… madje gatuan edhe gjellëra, te mensa, ku ruaj kujtime pafund me miqtë e mi.

Ejsi Berisha

Ejsi Berisha

Master 2 OMERR – Opérations de marché et régulation des risques
École supérieure de la banque (CFPB)
Master 1 MBFA – Monnaie, Banque, Finance, Assurance / Paris 1 Panthéon – Sorbonne

Gjithmonë…, gjithmonë u rikthehem me shumë nostalgji kujtimeve që mbart nga gjimnazi.

Kujtoj me mall orët e letersisë, diskutimet mbi librat dhe luftën e madhe me veten, për të bërë një detyrë të denjë e të qëndisur, në mënyrë që mësuese Moza të ma kujtojë ende sot e kësaj dite atë përshkrimin  “sipas stilit të Albert Camus”, më 17.02.2013. Nuk mund ta harroj pasionin e mësuese Hikes për biologjinë, aq sa u vura në dyshim të madh me vetveten se mos, ndoshta, kisha një pasion recesiv ende të pazbuluar. Sigurisht, përkushtimi dhe këmbëngulja e mësuese Ermioni-t do të më rikthente përsëri në botën e shifrave, sepse ora e matematikës bëhej gjithmonë interesante me ato 2 faqet ekstra të problemave. Pasi mbaronim matematikën, me kujtohet tek zbrisja me vrap tek “Amfiteatri” (salla e magjishme e aktiviteteve të shkollës), sepse atje na priste një lëndë, në të cilën profesor Ermali nuk na lejonte të dilnim nga klasa, nëse nuk do sfidonim frikën e të folurit në publik. Sot, në ambientet e universitetit, pranoj të marr përsipër atë që dikur e shikoja si një sfidë kaq të madhe, të flas e të prezantoj përballë dhjetra studentëve, duke i thënë vetes: ‘Ejsi, ti sapo e munde ARIUN!’ (Organizonim dhe mundje në orën e Hyrjes në komunikim, për të sfiduar frikërat tona më të thella; ariu ishte i preferuari ynë.)

Nuk e di se ku tjetër do të mund të gjeja një shkollë, në të cilën të mësoja që të punoja seriozisht me veten, të sfidoja limitet dhe, mbi të gjitha, të besoja se vetëm me shumë punë, do të mund të përmbushja objektivat e mi! Tashmë jam në përfundim të një tjetër cikli akademik dhe, më shumë se kurrë, e vlerësoj edukatën e punës që kam marrë nga ‘Ernest Koliqi’… Gjithmonë mirënjohëse!…

Ps. Mos mendoni se ka ndonjë shkollë tjetër në Tiranë që mund të organizojë ekskursione më të veçanta se “Ernesti”! Vetëm të dini se sa masë muskulore kam vënë nga orët e gjata të ecjeve në Theth, skitë në Dardhë dhe kampingu në Livadh!

Klea Hysko

Klea Hysko
Eurasia Institute Berlin.

Nuk përgatitemi për të dështuar. Dështojmë të përgatitemi. Definitivisht një ndër mësimet më me vlerë që më ka mësuar Koliqi. Një mësim që tejkalon bankat e shkollës e që përforcohet në përditshmëri. Kjo është realisht një nga arsyet më të forta pse unë e dua këtë institucion. Gjatë tre viteve relativisht të gjatë mësova se jeta nuk është një fushë me lule, se puna mund të na çojë atje ku duam e shumë e shumë leksione të tjera të dhëna nga mësuesit (mbi të gjitha jashtë orës së mësimit, sepse mësimdhënia në Koliq nuk ndalon më rënien e ziles).
A jam rritur para kohe? Ndoshta. A më kanë shtyrë deri në limitet e mia e a jam lodhur? Me shumë mundësi. A ia ka vlejtur dhe a do ta bëja sërish? Sigurisht që po.